Majuba, boodschap Philip Claeys

Waarde vrienden Afrikaners,

Als Vlaming breng ik jullie graag een groet ter gelegenheid van de herdenking van de slag om de Majubaberg, waar de dappere inzet van de Boeresoldaten ervoor zorgde dat de Britten de nederlaag leden en jullie de eerste vrijheidsoorlog wonnen.

Hier in Europa, en zeker in Vlaanderen, is het bij linksen en liberalen de gewoonte om herdenkingen als deze af te doen als overbodig en zinloos. Zij vergissen zich. Om als volk te weten waar wij morgen naartoe gaan, moeten wij weten waar wij vandaag staan, en ons herinneren wat onze voorvaderen in het verleden gedaan hebben – zeker, indien zij het hoogste offer gebracht hebben. Onze voorvaderen, zowel in Vlaanderen als hier in Zuid-Afrika, waren bereid voor één doel hun leven te wagen: de vrijheid. De vrijheid om naar eigen inzicht een leven te leiden, naar eigen inzicht een staat op te bouwen, naar eigen inzicht een land te besturen. Die vrijheid, dat recht op zelfbeschikking, is vandaag net als gisteren de bron waaruit nieuw leven voor elk volk vloeit.

Voor ons, Vlamingen, werd de drang naar vrijheid geboren tijdens de Eerste Wereldoorlog. Alhoewel wij Vlamingen deel uitmaakten van de Nederlanden, in de tijd dat uw voorvaderen naar de Kaap kwamen, kwamen wij door de grillen van de geschiedenis later terecht in een kunstmatig land België, waar Frans de voertaal was. Onze Nederlandse taal werd miskend en veracht. In de loopgraven van de Eerste Wereldoorlog waar onze Vlaamse soldaten vochten ontwaakte opnieuw hun vrijheidswil, die zou leiden tot onze vrijheidsstrijd, die naar wij hopen ooit zal uitmonden in een onafhankelijk Vlaanderen. Elk jaar herdenken wij onze doden en belijden wij onze vrijheidswil op de IJzerwake, een herdenking bijgewoond door duizenden mensen, net zoals hier rond Majuba. Onze taal lijkt op elkaar, onze herdenkingen lijken op elkaar, onze vrijheidswil lijkt op elkaar, en dat is geen toeval: als ooit opnieuw een vrije Vlaamse natie bestaat, en als ooit opnieuw een vrije Afrikaner natie bestaat, dan zullen die naties vrienden en bondgenoten zijn.

Die solidariteit tussen onze volkeren is niet nieuw. Altijd, in welke periode van uw geschiedenis ook, zijn de Vlaamse en de Nederlandse nationalisten solidair geweest met de Afrikaners. Altijd hebben wij ‘Die Stem van Suid Afrika’ gezongen bij onze grote bijeenkomsten.

Ik weet dat de situatie van het Afrikanervolk vandaag niet eenvoudig is. De beproevingen zijn groot. Als lid van het Europese parlement voor de partij Vlaams Belang probeer ik waar mogelijk via de Europese Unie druk uit te oefenen op de Zuid-Afrikaanse regering om uw rechten als mens, als minderheid en als volk te respecteren. U hebt er recht op dat uw veiligheid gewaarborgd wordt door de regering, en de voortdurende plaasmoorde zijn dan ook een schande. U hebt er recht op dat uw taal en cultuur gerespecteerd wordt, en het uitwissen van de historische namen van uw steden en straten is ontoelaatbaar. U hebt recht op zelfbeschikking, en het gezag van gemeenteraden en provincieraden mag dus niet ondermijnd worden door massa-immigratie van nieuwe kiezers om het ANC aan de macht te houden.

Een schriftelijke verklaring in het Europees parlement die de plaasmoorde veroordeelt, werd ondertekend door 48 Europese parlementsleden uit 19 verschillende lidstaten van de Europese unie afkomstig uit 7 politieke formaties. Laat dit dan ook mijn belangrijkste boodschap vandaag aan u zijn: wij vergeten u niet, wij staan naast u, wij volgen met vriendschap en sympathie uw strijd.
Tijden veranderen en dus moet elke politieke beweging telkens opnieuw haar methodes aanpassen aan gewijzigde omstandigheden. Maar het doel van de strijd van vandaag is nog steeds dezelfde als het doel destijds op de top van Majuba: vrijheid, vrede en zelfbeschikking voor de Afrikaners!